Hindistan Anayasası yürürlüğe girdi: Madde 22 ile gözaltı güvenceleri

Hindistan Anayasası, ülkenin cumhuriyet olduğu gün olan 26 Ocak 1950'de yürürlüğe girdi. Metin, 26 Kasım 1949'da Kurucu Meclis (anayasayı hazırlayan organ) tarafından kabul edilmişti. Yürürlük tarihi ise 1930 bağımsızlık bildirgesini anmak için seçildi.

Temel Haklar bölümünde yer alan Madde 22, tutuklanan veya gözaltına alınan kişilere koruma getirdi. Kişiye tutuklanma gerekçesi mümkün olan en kısa sürede bildirilmeli. Ayrıca kendi seçtiği bir avukata danışma ve onun tarafından savunulma hakkı var.

Madde 22(2) bir süre sınırı ekledi: Tutuklanan kişi, tutuklama yerinden mahkemeye yolculukta geçen süre sayılmaksızın, 24 saat içinde en yakın sulh hâkimi (alt mahkeme hâkimi) önüne çıkarılmalı. Hâkimin yetkisi olmadan kimse bundan uzun süre tutulamaz.

Kuralın amacı, polisin keyfî ya da gizli gözaltılarını önlemek ve erken dönem gözaltını yargı denetimine bağlamaktı. Madde 22 ayrıca, ayrı güvencelere tabi olmak üzere önleyici gözaltına da izin veriyor. Mahkemeler o günden bugüne 24 saat kuralını, sürenin ne zaman başladığı dahil, birçok davada yorumladı.