Kamila Sellier po wypadku na igrzyskach wciąż widzi podwójnie i nie może trenować

Short trackistka Kamila Sellier uniknęła najgorszego po wypadku na igrzyskach. Mimo to po dziewięciu miesiącach nadal nie jeździ, a nawet spacer z psem bywa dla niej trudny.

Co działo się wcześniej?

W ćwierćfinale biegu na 1500 m podczas zimowych igrzysk Sellier upadła. Płoza łyżwy Amerykanki Kristen Griswold-Santos uderzyła ją w twarz, tuż poniżej okularów. Cały impet przyjęła kość jarzmowa.

Polkę zasłonięto przed kibicami i wyniesiono z toru na noszach. Zanim zniknęła, podniosła kciuk w górę, by pokazać, że jest przytomna. Mogła stracić wzrok, ale do tego nie doszło. Później przeszła operację rekonstrukcji oczodołu.

Jak jest teraz?

W kwietniu Sellier mówiła, że nie wie, kiedy wróci do treningów, bo ma problemy z podwójnym widzeniem. W sierpniu na chwilę wróciła, ale szybko musiała przerwać.

W rozmowie z TVP Sport opowiedziała, że zaczęło się od bólu oka i ciągłego bólu głowy. Była stale zmęczona i między treningami cały czas spała. Miała kłopoty z koordynacją. Po jednym obozie wyszła z psem i musiała od razu zawrócić, bo zrobiło jej się słabo.

– Nie chcę tak trenować i tak żyć – powiedziała.

Ostrość wzroku jest dobra. Problem pojawia się, gdy patrzy w górę lub w dół. Sellier podejrzewa, że mięśnie lewego oka nie są po wypadku dość silne. W pozycji łyżwiarskiej trzeba patrzeć w górę przez półtorej do dwóch godzin dziennie. – To tak, jakbym non stop robiła zeza – tłumaczy. Dopóki nie przestanie widzieć podwójnie, nie da rady jeździć.

Co dalej?

Zapytała lekarzy, czy z czasem będzie lepiej. Według niej każdy odpowiedział, że nie. Czekają ją konsultacje ze strabologiem (specjalistą od mięśni oka) i być może kolejna operacja mięśni oka. Chce wiedzieć, jakie są szanse na poprawę i jakie ryzyko powikłań.

O wypadku mówi jej się dziś trudniej niż tuż po nim, bo wie już, co spowodował. – Nigdy nie będzie tak, jak wcześniej – mówi. Bardzo chce wrócić do ścigania, ale jak podkreśla, nie za wszelką cenę.